ฉบับแรก ถึง ลุง หนวด

"เดินไปไซ้คอ"  ลุงหนวด

     นั้นเป็นคำทักทายครับลุง  เป็นไงบ้างครับลุง สบายดีไหม เป็นแผลตรงไหน ( ตรงใจหายยัง )  ขอบคุณที่ฝาก บอก ล่ามหัวใจมานะครับ ( @Mint_bbn_city ) "งานทำให้คนเราสมบูรณ์ขึ้น"  ในเมื่อคนยัง ขึ้นรถไฟฟ้ากันอยู่่ รวมถึงผมเอง งานของลุงก็ต้องดำเนินต่อไป ตั้งแต่ Follow ลุงวันนั้น ทุกครั้งที่ขึ้น รถไฟฟ้า ความนึกคิดในสมองก็ link ไปหา @_coHd ทันที "เขาจะอยู่ตรงไหน" "เขาทานข้าวยัง" " งานไปถึงไหน" มันก็ค่อยๆ ผุดมาทีละคำถาม แต่ อย่างว่าครับ ได้แต่สงสัย "ได้แค่นั้น" จริงๆ  555  ลุงครับ นอกจากหัวใจของลุงที่เต็มเปรี่ยมไปด้วย ความจริงใจ ที่ไหลล้นมาตาม TL  แล้ว โลกแห่งตัวอักษร พาเรามาเจอกันครับ ^^ ต้องย้ำจริงๆ เลยนะครับว่า "โลกแห่งตัวอักษร" จริงๆ โลกใบเล็กๆที่เราได้เดินมาเจอกัน อันที่จริงก็ดีแล้ว ที่เรามาเจอกันใน โลกแห่งตัวอักษร ถ้าบังเอิญ ผมไปเจอลุง ที่ใหนซักแห่งในโลก แห่งความวุนวาย ผมจะได้รู้จัก "ลุงหนวด" แบบทุกวันนี้ไหม มันก็เป็นได้แค่คำถามครับลุง เพราะ เผื่อว่า ถ้าเราไปเจอกันใน ซักแห่งบนโลกแห่งในความเป็นจริง เช่น รถเมย์ สายที่ลุงนั่ง จากนั้นลุงก็หลับตาเพราะความเหนื่อย ผม อาจส่งรอยยิ้มแบบขำๆ แล้วในใจอาจคิดว่า "ไอ้นี้เป็นใคร"  ก็ได้ครับ 5555  แต่ในวันนี้ เราดันมาเจอกันในโลกแห่งตัวอักษร 
    
     ไม่ใช่แค่โลกแห่งตัวอักษรเท่านั้นนะครับลุง ที่ทำให้ผมรุ็จัก "ลุงหนวด" มากขึ้น แต่ยังมีโลกใบเล็กๆ ที่ลุงสร้างขึ้น นั้นคือ "โลกแห่งเสียงเพลง กับกีตาร์"
ผมชอบเข้าไปฟังเพลงที่ลุง ด้นสด บ่อยๆ เพราะดีครับ แม้ไม่มีเครื่องดนตรีมากชิ้น  "เพราะฉันคือคนคนนี้  คนธรรมดาคนนี้ ที่เขียนเพลงนี้ให้เธอ"  เนื้อเพลงท่อนหนึ่ง ที่ผมฟังแล้ว "จำได้"  ----- ^^ 

    
     บางครั้งผมไม่รู้ว่าผมเรียกคำนำหน้าว่า "ลุง" มันจะถูก เปล่า  เพราะผมไม่รู้ว่า ลุงอายุเท่าไหร่ แต่ไม่สำคัญหรอกครับลุง  อายุ ไม่ได้เป็นตัว บอกถึง ระดับ "ความเกรียน" จริงไหมครับ >> ??


     
   "ความรักไม่ใช่คำตอบ" "คำถามอาจอยู่ข้างใน"  "คุณจะรู้เอง" --- -- "เจ็บนิ้วมากครับ หวังว่าคงจะชอบนะครับ" ประโยคไม่สั้นไม่ยาวที่ ลุง ทิ้งไว้ ถ้ามันเป็นประโยคคำถาม ก็ขอตอบว่า "ชอบครับ"  "ช้อบๆๆ ชอบ "  แต่ถ้าเป็นประโยคที่ทิ้งไว้ แล้วไม่ได้ต้องการคำตอบผมก็ต้องขอโทษด้วย ที่ได้ตอบมันไปแล้ว ..


    ตัวผมเองสบายดีครับลุง สบายกว่าลุงมากเลยทีเดียว ( งิ ) ผมไม่รู้ว่า ลุงจะได้หยุดบ้างไหม เพราะ คนยังขึ้นรถไฟฟ้าอยู่ ลุงคงสนุกกับงานซินะครับ แม้จะไม่ได้สบาย แต่ผมคิดว่าลุงคงมี "ความสุข" ที่ได้ทำ อันที่จริงผมคิดไปเองมากกว่า 55 ถ้าลุงไม่ตอบกลับมันก็ยังคงเป็น "ข้อความที่ต้องได้รับการพิสูจน์" อยู่ ลุงทานข้าว บ้างนะครับ ถึงแม้ไม่ตรงเวลาแต่ก็ขอให้ครบ 3 มื้อ ล้างแผล ที่เท้า ( และที่ใจ ) ด้วยนะครับ อย่าปล่อยมันเน่า เพราะ คนอีกนับ แสน ยังคงต้องการ รถไฟฟ้าอยู่............... ดูแลตัวเองด้วยนะครับ




                                                                                                        จากผม
                                                                                คนที่ลุงเดินมาไซ้คอบ่อยๆ

 ( เขียนจดหมายไม่เป็นครับ เขียนผิดบ้างถูกบ้าง หวังว่าคงไม่ว่ากันนะครับลุงหนวด )