ฉบับที่สอง ถึง นายช่างหนวด

    สวัสดีครับ .... นายช่าง "หนวด" 

    

                สวัสดีครับ นางช่างหนวด ฉบับนี้เป็นฉบับที่สองแล้วศินะครับ ไม่รู้ว่าลุงจะได้อ่านบับแรก รึ เปล่า ?? ไม่อยากไปรบกวนล่าม เลยลองเข้าไป Google ดู ลองจิ้มแป้นพิมพ์ในช่องค้นหาว่า "Twitter @_coHd " ผลลัพธ์เป็นที่น่าพอใจครับลุง ผมลองอ่าน Timeline ของลุงย้อนหลังดู....


              เราได้มาไซ้คอกันอีกแล้วครับ 55 เราได้มาเจอกันในโลกของตัวอักษร  เห็นลุงยิ้มได้็มีความสุข ก็คงจะเหมือนคนที่มา Follow ลุงซินะครับ ที่อยากให้ "หนวด" ของพวกเขายิ้มบ้างไรบ้าง ^^  ><


            งานหนักเหมือนเดิมซินะครับ แผลยังต้องพันผ้าอยู่เปล่า  ... ผมย้อนไปดู TL เก่าๆ ของลุง ต้องนับถือจริงๆนะครับ แผลเกือบทะลุ เย็นยังกินเหล้าอยู่  ถ้าผมเป็นแม่ลุง ..ผมคงเอาไม้เรียวตีก้นลายแน่ !!! ...

   
           ผ้าพันคอที่แม่ลุงให้สวยดีนะครับ  คงจะอุ่นดี ...  ไม่รู้ว่าอุ่นถึงใจ "หนวด " รึเปล่า ?? แต่ผมคิดว่าคงทำให้ลุงใจชื้นได้บ้างแหละ หน่าาา... ช่วงนี้ลุงได้เล่นเวทย์บ้างไหมครับ ?? ( อันที่จริงต้องถามว่า "ลุงมีเวลาเล่นเวทย์บ้างเปล่า" ซิถึงจะถูกกว่า 555  )  ผมลองเข้าไปดู Twitpic  ของลุง ผมไปสะดุดอยู่ภาพหนึ่ง ..โอ้ววว นายช่างของเรา ทำไมเกาหลีแบบนี้ ..(ภาพนี้) .#ชนิดที่ว่าผมยังต้องชิดซ้ายเลย 55 ( คริคริ ) #อิจฉาตาร้อนผ่าว

         ช่วงนี้งานเป็นไงบ้างครับ มีปัญหาเยอะไหม ผมเดาได้ว่าก็คงมีมาเรื่อยๆ ใช่ไหมครับ เพราะ อ่านจาก Timeline ย้อนหลังของ นายช่าง แล้ว ก็พอจะรู้.... ขอเป็นกำลังใจอยู่ตรงนี้ละกันนะครับ ส่งผ่านตัวอักษรตัวแล้วตัวเล่นในจดหมายฉบับนี้.....อาจไม่ได้ตอบกลับทันที เพราะไม่ได้เล่น ทวีตแล้ว แต่ก็จะพยายาม อ่าน Timeline ของลุงย้อนหลังแล้วจะเขียนถึงเป็นกำลังใจให้บ่อยๆ นะครับผม ........ ^^


          เมื่อไหร่จะมีผลงานเพลงมาให้ฟังกันอีกครับ  เห็นหลายๆคนอยากจะฟังเหมือนกัน นี้ไม่ใช่เป็นประโยคขอร้องนะครับ เพราะรู้ว่าเวลาจะนอนของลุงยังไม่ค่อยมีเลยเวลาของนายช่าง มีค่า ทุกวินาทีจริงๆ รถไฟฟ้าขบวนแล้วขบวนเล่า ยังคงเคลื่อนไปตามรางของมันอยู่ทุกวัน  แล้วเมื่อไหร่ลุงหนวดจะได้พักซะที  "บางที่ผมก็คิดว่า ร่างกายลุงมันทนไหวได้ยังไง ถึงมันจะอ่อนเพลีย เพราะทำงานเช้า ยันค่ำ แต่มันยังใช้การได้ในวันต่อไป .... #น่าแปลกจริง


            จากวันนั้นถึงวันนี้ผมไม่รู้ว่ารู้จัก "นายช่างหนวด" มานานเท่าไหร่แล้ว  .. ---- ** แต่ถ้าเรามีความจริงใจให้กัน เวลาก็ไม่ใช่เป็นส่วนสำคัญ สำหรับ "มิตรภาพ " ผมคิดแบบนั้นนะครับ 555 เวลาผมอ่าน ทวีตย้อนหลังของลุง ลุงก็ยัง เกรียนเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนจริงๆ  55 ..


     ** รักษาตัวเองด้วยนะครับ พยายามทานข้าวให้ได้ 3 มื้อหน่อย ผมไม่รู้ว่าจะพูด "พักผ่อนมากๆ"  ดีหรือเปล่า เพราะรถไฟฟ้ามันยังเคลื่อนไปตามรางของมันอยู่วันแล้ววันเล่า แล้วไม่รู้เมื่อไหร่นายช่างจะได้ หยุดยาวๆ ซะที....ฝันดีครับ     #ด้วยความห่วงใย

      *** ไม่รู้ว่าลุงจะมีเวลาฟังเพลงนี้ รึ เปล่า แต่ยังไงก็ขอฝากเพลงนี้ไว้ท้ายฉบับละกันครับ***

 

                                                                                                                          จากผม

                                                                                  คนที่ยังฟังเพลงของคุณก่อนนอนทุกคืน
 

ฉบับแรก ถึง ลุง หนวด

"เดินไปไซ้คอ"  ลุงหนวด

     นั้นเป็นคำทักทายครับลุง  เป็นไงบ้างครับลุง สบายดีไหม เป็นแผลตรงไหน ( ตรงใจหายยัง )  ขอบคุณที่ฝาก บอก ล่ามหัวใจมานะครับ ( @Mint_bbn_city ) "งานทำให้คนเราสมบูรณ์ขึ้น"  ในเมื่อคนยัง ขึ้นรถไฟฟ้ากันอยู่่ รวมถึงผมเอง งานของลุงก็ต้องดำเนินต่อไป ตั้งแต่ Follow ลุงวันนั้น ทุกครั้งที่ขึ้น รถไฟฟ้า ความนึกคิดในสมองก็ link ไปหา @_coHd ทันที "เขาจะอยู่ตรงไหน" "เขาทานข้าวยัง" " งานไปถึงไหน" มันก็ค่อยๆ ผุดมาทีละคำถาม แต่ อย่างว่าครับ ได้แต่สงสัย "ได้แค่นั้น" จริงๆ  555  ลุงครับ นอกจากหัวใจของลุงที่เต็มเปรี่ยมไปด้วย ความจริงใจ ที่ไหลล้นมาตาม TL  แล้ว โลกแห่งตัวอักษร พาเรามาเจอกันครับ ^^ ต้องย้ำจริงๆ เลยนะครับว่า "โลกแห่งตัวอักษร" จริงๆ โลกใบเล็กๆที่เราได้เดินมาเจอกัน อันที่จริงก็ดีแล้ว ที่เรามาเจอกันใน โลกแห่งตัวอักษร ถ้าบังเอิญ ผมไปเจอลุง ที่ใหนซักแห่งในโลก แห่งความวุนวาย ผมจะได้รู้จัก "ลุงหนวด" แบบทุกวันนี้ไหม มันก็เป็นได้แค่คำถามครับลุง เพราะ เผื่อว่า ถ้าเราไปเจอกันใน ซักแห่งบนโลกแห่งในความเป็นจริง เช่น รถเมย์ สายที่ลุงนั่ง จากนั้นลุงก็หลับตาเพราะความเหนื่อย ผม อาจส่งรอยยิ้มแบบขำๆ แล้วในใจอาจคิดว่า "ไอ้นี้เป็นใคร"  ก็ได้ครับ 5555  แต่ในวันนี้ เราดันมาเจอกันในโลกแห่งตัวอักษร 
    
     ไม่ใช่แค่โลกแห่งตัวอักษรเท่านั้นนะครับลุง ที่ทำให้ผมรุ็จัก "ลุงหนวด" มากขึ้น แต่ยังมีโลกใบเล็กๆ ที่ลุงสร้างขึ้น นั้นคือ "โลกแห่งเสียงเพลง กับกีตาร์"
ผมชอบเข้าไปฟังเพลงที่ลุง ด้นสด บ่อยๆ เพราะดีครับ แม้ไม่มีเครื่องดนตรีมากชิ้น  "เพราะฉันคือคนคนนี้  คนธรรมดาคนนี้ ที่เขียนเพลงนี้ให้เธอ"  เนื้อเพลงท่อนหนึ่ง ที่ผมฟังแล้ว "จำได้"  ----- ^^ 

    
     บางครั้งผมไม่รู้ว่าผมเรียกคำนำหน้าว่า "ลุง" มันจะถูก เปล่า  เพราะผมไม่รู้ว่า ลุงอายุเท่าไหร่ แต่ไม่สำคัญหรอกครับลุง  อายุ ไม่ได้เป็นตัว บอกถึง ระดับ "ความเกรียน" จริงไหมครับ >> ??


     
   "ความรักไม่ใช่คำตอบ" "คำถามอาจอยู่ข้างใน"  "คุณจะรู้เอง" --- -- "เจ็บนิ้วมากครับ หวังว่าคงจะชอบนะครับ" ประโยคไม่สั้นไม่ยาวที่ ลุง ทิ้งไว้ ถ้ามันเป็นประโยคคำถาม ก็ขอตอบว่า "ชอบครับ"  "ช้อบๆๆ ชอบ "  แต่ถ้าเป็นประโยคที่ทิ้งไว้ แล้วไม่ได้ต้องการคำตอบผมก็ต้องขอโทษด้วย ที่ได้ตอบมันไปแล้ว ..


    ตัวผมเองสบายดีครับลุง สบายกว่าลุงมากเลยทีเดียว ( งิ ) ผมไม่รู้ว่า ลุงจะได้หยุดบ้างไหม เพราะ คนยังขึ้นรถไฟฟ้าอยู่ ลุงคงสนุกกับงานซินะครับ แม้จะไม่ได้สบาย แต่ผมคิดว่าลุงคงมี "ความสุข" ที่ได้ทำ อันที่จริงผมคิดไปเองมากกว่า 55 ถ้าลุงไม่ตอบกลับมันก็ยังคงเป็น "ข้อความที่ต้องได้รับการพิสูจน์" อยู่ ลุงทานข้าว บ้างนะครับ ถึงแม้ไม่ตรงเวลาแต่ก็ขอให้ครบ 3 มื้อ ล้างแผล ที่เท้า ( และที่ใจ ) ด้วยนะครับ อย่าปล่อยมันเน่า เพราะ คนอีกนับ แสน ยังคงต้องการ รถไฟฟ้าอยู่............... ดูแลตัวเองด้วยนะครับ




                                                                                                        จากผม
                                                                                คนที่ลุงเดินมาไซ้คอบ่อยๆ

 ( เขียนจดหมายไม่เป็นครับ เขียนผิดบ้างถูกบ้าง หวังว่าคงไม่ว่ากันนะครับลุงหนวด )